حالت داشتن . و مداومت بر مراقبه طريقى است موصل به حقايق . و دوام دولت مراقبه بىمقدمهء قطع علايق و عوايق و صبر بر مخالفت نفس و احتراز از صحبت اغيار ، ميسر نگردد . و شيخ بزرگوار شيخ شهاب الدين سهروردى - قدس اللّه روحه - فرموده‌اند : مبتدى بر فرائض و سنن اقتصار نمايد ، و اوقات ديگر به ذكر بسر برد . و متوسط را مداومت بر تلاوت قرآن بعد از اداى فرض و سنن اولى است ، و همان خاصيت كه اهل بدايت را از ملازمت ذكر روى نمايد ، او را از تلاوت حاصل گردد ، با زوايد ديگر چون تجليات صفات مختلفه بواسطهء تلاوت آيات مختلفة المعانى و دقايق فهوم و حقايق علوم . و منتهى را كه نور ذكر صفت ذاتى او گشته است ، فاضل‌تر وردى و كامل‌تر عملى نمازست ، كه عبادت تامهء جامعه است . حضرت امام خواجه محمّد بن على حكيم ترمذى - قدّس اللّه روحهما - از سفيان ثورى - رضى اللّه عنه - نقل كرده‌اند به اسناد خود كه : سمعنا انّ قراءة القرآن افضل من الذّكر . و آنگاه در تقويت اين سخن فرموده‌اند كه : چه نيك غوّاصى كرده است گويندهء اين سخن ! . براى آنكه به كلام حقّ - تعالى - ذكر حقّ كردن ، فاضل‌تر از آن باشد كه به كلام خود . فانّ القرآن لم يخلق منذ نزل الى العباد و لا يخلق و لا يتدنّس ، فهو على طراوته و طيبه و و طهارته و له كسوة أى نور عظيم لايق بجناب المتكلّم و هو اللّه عزّ و جلّ . و الذّكر الّذى يذكره العبد مبتدعا من تلقاء قلبه من عمله برأيه لا كسوة له . و اگر كسى معنى قرآن نداند ، بايد كه دل حاضر دارد در خواندن .